سلام اسفندجان

صبح زیبا آمد و چشم شقایق باز شد
لاله زلف سرکشش را شانه کرد و ناز شد

بوی صبح و زندگی، شوری چنین برپا نمود
گفت عارف یارب و با بلبلان هم ساز شد

سلام
صبح بخیر یاران جان

تنورِ دلت که گرم باشد
نانِ مهربانی اش را می خوری

هرچه دلت گرمتر
مهربانی ات بیشتر
و روزگارت آبادتر...