وچگی... گرمِه کرسی... گته ننه ای اوسنک!

یادِ وَچگیان

و آن وَرفی زُومُستانان

و گَته نَنهای اوسَنَکان

بیخِ آن گرمِه کُرسیان به خیر....!

خاطره:

درجی یی میان، عکسِ کرسی بنگی یِین، مُنو بَبُردین به روزگارِ کودکی!

آخِییی یادُوش بخیر

فامیلانِمان شب نشین بِمابیَن مای خانه

مُن دی وَچه بیَم

کرسیِ سَر، نُشته بیَم، وازی میکُردُم

یِگهو مُنه خِو بیت! جیر کَتُم یکیشانی سر

نقل خاطره از: افتخاری، اهل روستای پراچان طالقان

عکس از: سعید ملک کیانی